„Oblicza Polonii. Portrety Polaków we Włoszech.” Wanda Romer

sty - 23 | napisane przez redakcja | no comments.

Categories: Kulturalnie, NA PIERWSZYM PLANIE

 

Polacy we Włoszech.  Setki tysięcy osób, które od wieków wybierają Włochy na swoją drugą Ojczyznę. Na krótką chwilę, na dłużej, na całe życie. Poznacie Państwo sylwetki niektórych z nich, tych którzy mieszkają tu dzisiaj, których może gdzieś spotkaliście.  Jedni wyzwalali Włochy rzuceni tu przez zawiłe dzieje historii, inni przyjechali niedawno i realizują się w najróżniejszych dziedzinach aktywności zawodowej. Wszyscy w swoją włoską codzienność wplatają cząstki polskości. Wszyscy wnoszą swój wkład w życie społeczne, kulturalne i gospodarcze Włoch.

Bohaterowie fotoreportaży, które wykonała włoska artystka Francesca Leonardi pochodzą z różnych miejsc i należą do odmiennych środowisk, gdyż naszym zamiarem było pokazanie możliwie szerokiego obrazu Polonii, która mimo odmiennych ścieżek życiowych stanowi jednak całość.

Jerzy Adamczyk                                                                    Agata Ibek-Wojtasik
Konsul Generalny RP                                                          Kierownik Wydziału Konsularnego
w Mediolanie                                                                         Ambasady RP w Rzymie

Piętnaście zaprezentowanych na wystawie portretów było tylko wstępem i pierwszymi pociągnięciami pędzla w tworzeniu barwnej panoramy   Polonii we Włoszech.  Zależy nam, by co roku powstawały nowe portrety, a projekt dzięki temu rozwijał się.  Prosimy Państwa o pomoc w dotarciu do jak największej liczby Polaków we Włoszech, których historie warto i trzeba poznać.

Niech ta wystawa będzie zaproszeniem do poznania się i wspólnego opowiadania o Polakach we Włoszech. Wszystkich, którzy chcieliby nam w tym pomóc i podzielić się  swoją lub innych osób ciekawą historią, prosimy o kontakt:

mediolan.kg.sekretariat@msz.gov.pl, rzym.amb.wk@msz.gov.pl

lub z koordynatorami projektu:  kamila.kowalska@msz.gov.pl,  grzegorz.kolacz@msz.gov.pl

Bohaterowie

Wanda Romer
„Urodziłam się Polką i pomimo że wyjechałam z kraju mając 7 lat, i wyszłam za Włocha, sercem i duszą pozostałam wierna własnej Ojczyźnie.” Na podstawie losów Wandy Romer można by napisać książkę o XX-wiecznej historii Polski. Znaleźlibyśmy w niej świat przedwojennej arystokracji oraz wielkiej polityki II Rzeczpospolitej ilustrowany zdjęciami ojca pani Romer z prezydentem Mościckim; opowieść o wojnie i tułaczce; spotkania z ministrem Beckiem internowanym w Bukareszcie; działalność w konspiracji. Kolejny rozdział to zmiana systemu politycznego w Polsce, powodującego nie tylko zniszczenie przedwojennego świata pani Wandy, ale również skazującego ją na emigrację, podczas której wspierała „Solidarność” i kierowała Ogniskiem Polskim w Turynie, które zastępowało miejscowej polonii ojczyznę.
Kiedy rozmawia się z Wandą Romer, jej wygląd i gesty przywołują obraz przedwojennej polskiej arystokracji, jej słowa świadczą o tym, że wciąż żywe są dla niej wartości tamtego świata. Ale podkreśla: „nie żyję w tym starym świecie i zawsze starałam się dostosować do zmieniających czasów. Nie płaczę za stratami materialnymi, a dążę jedynie do zrozumienia aktualnej rzeczywistości i marzę o polepszeniu warunków życia na świecie. Moje motto brzmi >>kto nie idzie do przodu – idzie do tyłu<<.”

Jaka jest prawda?

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, ZSRR, Związek Radziecki, Sojuz Sowietskich Socyalisticzeskich Riespublik, komunistyczne państwo obejmujące obszar wschodniej Europy oraz północnej i środkowej Azji, utworzone 30 grudnia 1922 z połączenia: Rosyjskiej Federacyjnej SRR (Rosja), obejmującej wcielone w 1919 (status republiki od 1936): Kazaską SRR (Kazachstan) i Kirgiską SRR (Kirgistan), oraz Białoruskiej SRR (Białoruś), Ukraińskiej SRR (Ukraina) i Zakaukaskiej Federacji.

1924 do ZSRR przyłączono Mołdawską Autonomiczną Socjalistyczną Republikę Radziecką (od 1940, po odebraniu Rumunii Besarabii, jako Mołdawską SRR,Mołdawia), Tadżycką Autonomiczną Republikę Radziecką (Tadżykistan), Turkmeńską SRR (Turkmenistan) i Uzbecką SRR (Uzbekistan).

1940 na mocy paktu Ribbentrop - Mołotow siłą włączono do ZSRR republiki nadbałtyckie: Estońską SRR (Estonia), Litewską SRR (Litwa) oraz Łotewską SRR (Łotwa). Po wojnie radziecko-fińskiej (1939-1940) utworzono Karelofińską SRR, włączoną 1956 w skład Rosyjskiej Federacyjnej SRR. ZSRR stanowił federację 15 (w latach 1940-1956 - 16) republik związkowych, po wystąpieniu 1990 z federacji 3 republik nadbałtyckich, aż do grudnia 1991 zrzeszał 12 republik.

Był bezpośrednią kontynuacją utworzonej po przewrocie bolszewickim (rewolucja październikowa w Rosji 1917) Rosji Radzieckiej, przekształconej 1918 w Rosyjską Federacyjną SRR. Od 1918 nieprzerwanie do 1991 władzę w ZSRR sprawowała Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego (KPZR). Bolszewicy zainicjowali przebudowę państwa rosyjskiego opierając się na doktrynie materializmu dialektycznego (marksizm) i własnych, praktycznych koncepcjach (bolszewickie rozwinięcie i interpretacja marksizmu złożyły się na powstanie doktryn leninizmu i stalinizmu).

To prawda obóz koncentracyjny AUSCHWITZ wyzwoliła Armia Czerwona ZSRR a w skład Armii wchodzili bolszewicy ze wszystkich republik radzieckich.
Minister Schetyna nie pomylił się i teraz Pan Putin wszystko sobie chce dopisć do innego tłumaczenia historii , a fakty historyczne są jednoznaczne.
Nie trzeba się bać prawd historycznych.
Dzisiejsza Rosja to nie to samo co ZSRR i to też jest prawdą historyczną .

Bal Karnawałowy

Dzień Babci i Dziadka

                         Ile gwiazd w wieczornym mroku ponad naszym krajem lśni,

                     tyle przynieś drogim dziadkom, jasnych i szczęśliwych dni.

                                 Niechaj dziadzio z babunią tak nam długo żyją,
                                     Póki komar i mucha morza nie wypiją.
                                   A ty mucho, ty komarze, pijcie wodę powoli,
                                     Niech się dziadzio z babcią nażyją do woli.  

70 rocznica wyzwolenia AUSCHWITZ-BIRKENAU / HITLEROWSKIEGO OBOZU ŚMIERCI W OŚWIĘCIMIU /

W styczniu 1945 r. podczas wyprowadzania i po wyprowadzeniu więźniów z KL Auschwitz na trasy ewakuacyjne, władze SS podjęły ostatnie poczynania mające na celu zatarcie śladów zbrodni dokonanych w obozie. Na ulicach obozowych zapłonęły stosy dokumentów. 20 stycznia 1945 r. wysadzono w powietrze niedawno częściowo rozebrane krematoria II i III, a 26 stycznia − krematorium V, do tej pory przydatne do użytku. 23 stycznia podpalono tzw. „Kanadę” II − kompleks baraków-magazynów z mieniem pozostałym po ofiarach eksterminacji.

Wojska radzieckie otrzymały bliższe informacje o Auschwitz dopiero po wyzwoleniu Krakowa i w związku z tym nie były w stanie dotrzeć do bram KL Auschwitz przed 27 stycznia 1945 r.

W obozie macierzystym, Birkenau i Monowitz doczekało wyzwolenia około 7 tys. więźniów. Około 500 więźniów żołnierze radzieccy wyzwolili przed 27 stycznia, i wkrótce potem w podobozach KL Auschwitz: w Starej Kuźni, w Blachowni Śląskiej, Świętochłowicach, Wesołej, Libiążu, Jawiszowicach i Jaworznie,

W bezpośrednich walkach o wyzwolenie oświęcimskiego obozu macierzystego, obozu w Birkenau i obozu w Monowitz oraz miasta Oświęcim i okolicy, poległo ponad 230 żołnierzy radzieckich, wśród nich dowódca 472 pułku, pułkownik Siemen Lwowicz Biesprozwannyj. W większości spoczywają oni na cmentarzu miejskim w Oświęcimiu.

W obozie macierzystym i w Birkenau żołnierze radzieccy znaleźli około 600 zwłok więźniów, zastrzelonych przez esesmanów w trakcie wycofywania się z Auschwitz, oraz zmarłych z wycieńczenia.

18 stycznia 2015 Światowy Dzień Emigranta

DLA RODZIN

      Zapraszamy do udziału wszystkich chętnych do udziału w tej szlachetnej inicjatywie